53-بسم الله الرحمن الرحیم

53-بسم الله الرحمن الرحیم

نام خداوی است که اورا جلال بی زوال وجمال برکمال است،

جلال اوآتش عالم سوز وجمال اونور جهان افروز،

جلال اوغارت دل مریدان،وجمال اوآسایش جان ممتحنان است ،

وجلال او غارت کنندۀ دلی که دراو رخت نهدوجمال اوچون جلوه کندغمان ازدل برکند.

عارف به جلال او نِگرَد بنالد،مُحبّ به جمال او نِگرَدبنازد،

آن یکی می نالد ازبیم وصال، این یکی می نازد به امید وصال،

بیچاره کسی که نه نام اوشنود،نه ازجلال اوخبردارد ونه ازجمال اواثر بیند،

اومی نداند که این نام کوهسار را به لاله آرد ودل بیداران را به ناله آرد وشنیدن این نام طرب آرد ودلهای عارفانرا به جوش وعاصیانرا به فریاد وخروش آرد!

نام تو به صد معنی نقاش نگارند/برنام تو ویادتو،می جان بسپارند!

لطیفه:عزیزی پیوسته ودرهمه حال نام خدا (بسم الله) همی گفت،بعد ازفوت اورا به خواب دیدند وحالش پرسیدند،گفت: ازبرکت بسم الله الرحمن الرحیم ،ازجحیم رَستم به نَعیم پیوستم

ازکتاب تفسیر قران خواجه عبدالله انصاری -بهمّت زنده یاد غلامحسین پژمانیان روحش قرین رحمت